Wanneer de kerk te Oosterhesselen gebouwd is, valt niet nauwkeurig te bepalen. In elk geval is de kerk van jongere datum dan die te Zweeloo. Oosterhesselen behoorde aanvankelijk kerkelijk tot de parochie van Zweeloo. Het zal ±1400 zijn geweest dat Oosterhesselen een eigen kerk heeft gekregen, in andere bouwstijl dan de moederkerk te Zweeloo. Zweeloo is in Romaanse stijl, Oosterhesselen in Gothische stijl gebouwd (kenmerk: spitsbogen). Daarop duiden ook de halfronde openingen onder de vensters, opzettelijk uitgespaard om de fundamenten niet te zwaar te belasten. Die holten werden vóór de Reformatie gebruikt om er allerlei beeldengroepen in op te stellen. Hieronder ziet u het kerkje van Zweeloo zoals Vincent van Gogh het destijds heeft vastgelegd.

De losstaande toren

Een feit is, dat de kerk en toren vroeger verbonden waren. Het westelijk deel van de kerk   was vroeger lager dan het nu nog bestaande oostelijke stuk. Dit zal voor het grootste deel   het priesterkoor zijn geweest, het gedeelte waar de priester de mis bediende. Het priesterkoor zal hoger geweest zijn dan het schip van de kerk, waar de gemeente zich tijdens de dienst ophield. Toen dit gedeelte ingestort was, of door soldaten was vernield (hierover is geen duidelijkheid) heeft men van de resten de muren tot gelijke hoogte opgetrokken als het koor en werd de verbinding met de toren verbroken.

Preekstoel

De huidige preekstoel werd in 1817 geplaatst. Hij is afkomstig uit de Kloosterkerk te Assen en dateert uit 1662.

Stenen Hoofdje

Links van de preekstoel (vanuit de kerk gezien) zit ongeveer halverwege de zoldering een stenen hoofdje van kalkzandsteen. Dit is bij de restauratie van 1982/1983 gevonden bij graafwerkzaamheden in de kerk. Het is naar alle waarschijnlijkheid een versiering op de zogenaamde "consoles", waarop de druk van de gewelfribben vroeger werd opgevangen.

Rouwbord

Dit is de Latijnse uitdrukking op het bord, dat de zuidgevel siert: het rouwbord van Martina Cornelia Jacoba van Heulekom. Zij stierf op 48 jarige leeftijd op de havezate De Klencke. Het wapen is ovaalvormig, zoals voor dames gebruikelijk is. Schuin naar rechtsboven lopen vier balken in zilver, gescheiden door drie banen in keel (heraldische term voor rood). Het wapen wordt gedekt door een vijfparelige kroon en leeuwen fungeren als schildhouders. Bovenaan staat dat zij 48 jaar oud is geworden. Onderaan staat: OBIIT, den 3 aug.1787. Dit betekent: gestorven op 3 augustus 1787. Dank zij de Vereniging tot Behoud van Natuurmonumenten, de eigenaar van het bord en met name de directeur de heer Corneille F. Janssen is het bord na de restauratie in 1982/83 geschonken aan de kerk en zo weer teruggekomen in de kerk waaruit het waarschijnlijk tijdens de Franse tijd was verdwenen.

Deze informatie is gebaseerd op het artikel van Harm Jan Lesschen in het tijdschrift Klenckerheugte van november 2004 (4e jaargang nr. 4) van de gelijknamige historische vereniging.

Familiebanken

In de kerk bevinden zich twee familiebanken, waarvan u er linksonder een ziet. Op oude foto's is te zien, dat de inrichting van de kerk in het verleden anders is geweest. Op de verschillende foto's is bijvoorbeeld te zien, dat de preekstoel die nu in het koor staat voorheen aan de zuidwand was bevestigd. De familiebanken hebben daardoor ook op andere plaatsen gestaan. Tevens is het oude Stoker orgel uit 1908 te zien, dat tijdens de restauratie is vervangen door het huidige Van Dam orgel uit 1864.

Restauraties

In de loop der eeuwen zijn diverse restauraties uitgevoerd. In de westelijke muur zijn enkele stenen ingemetseld, die daaraan herinneren. De laatste restauratie is uitgevoerd in 1982/83. Deze omvatte o.a. herstel van dak en muren en vernieuwing van de ramen. Tevens is de kerk toen heringericht: banken werden vervangen door stoelen, de centrale verwarming werd vernieuwd. Ook werd de orgelgalerij verbreed, waardoor er een vouwwand kon worden aangebracht. Hierdoor ontstond een vergaderruimte. Tevens werden een keukentje en een toiletruimte aangebracht. En 'last but not least' de plaatsing van het Van Dam orgel. Dit orgel is afkomstig uit de Gereformeerde kerk van Wijckel (Friesland).

Begin 2010 is een renovatie uitgevoerd waarbij de ruim 25 jaar oude vloerbedekking plaats heeft gemaakt voor tegels met vloerverwarming, de aloude herenbanken werden gehalveerd en de toilet- en keukenruimten werden uitgebreid. De eerste dienst na de renovatie was op Palmzondag 28 maart 2010.

Het tijdschrift Klenckerheugte van mei 2007 (7e jaargang nr. 2) van Historische Vereniging Klenckenheugte was geheel gewijd aan onze kerk. Het bevat veel informatie over de geschiedenis van het gebouw en de inventaris. Schrijver is Harm Jan Lesschen, oud-ouderling kerkvoogd en voorzitter van de restauratiecommissie 1982/83. Deze uitgave is (met aangepaste omslag) voor € 3,00 verkrijgbaar in de kerk.

Beheersstichting ’De kerk van Hesseln’.

Sinds het samengaan van de Hervormde Gemeente van Oosterhesselen met de Hervormde gemeente Dalen in 2026 is het kerkgebouw in bezit van de Stichting Oude Drentse Kerken van het Drents Landschap. Het dagelijks beheer van de kerk wordt uitgevoerd door de nieuw opgerichte beheersstichting 'De kerk van Hesseln'.